San Francisco, city by the bay…
Ook wel eens “San Fran” of “Frisco” genoemd… maar dat horen de locals niet graag…
Voor hen is het gewoon “The City”, want al de rest is parking.

“Ga niet naar San Francisco, het is er niet meer veilig.”
“Blijf vooral weg van de Golden Gate Bridge.”
“San Francisco was vroeger geweldig, maar de laatste jaren is er veel veranderd.”
“Er heerst een grote daklozenproblematiek in San Francisco, overal zijn junks, ga er niet naartoe.”

Het zijn maar een paar van de dingen die we hoorden onderweg van andere Amerikanen en van een douane bediende…
San Francisco stond allang op ons verlanglijstje.  Van de dingen die we erover hadden gelezen en gehoord van mensen die er waren geweest wisten we dat het helemaal ons ding zou zijn.
Maar toen begon iedereen ons bang te maken, er zou de laatste jaren heel veel veranderd zijn.
SF zou al enkele jaren kampen met een problematische situatie van rondhangende dakloze junks en bendes. 
We besloten ons niet te laten ontmoedigen en boekten een hotel in één van de veiligste en meest centrale buurten: Union Square.

Ik weet niet waarom we in een maatschappij leven die mensen continu bang wil maken en vooral bang wil houden.  Ik ga niet ontkennen dat er wel degelijk een probleem is dat er waarschijnlijk vroeger niet was.  Als je ’s avonds rondloopt zie je hier en daar een meth verslaafde tegen zichzelf staan praten, je ziet hier en daar een dakloze liggen die niemand lastigvalt.  En als je naar de meest beruchte wijk van de stad zou gaan: Tenderloin… ja dan zoek je het op… toen we daar met onze Uber doorreden op weg naar ons hotel zagen we wel dat dit geen buurt was waar je wil zijn.  Daar gaat het er echt wel ruiger aan toe.  Maar wie zijn gezond verstand gebruikt blijft daar gewoon weg, er is daar ook helemaal niks te zien of te doen.  Die buurten heb je in elke stad ter wereld nu eenmaal.  Het is ook zo dat de meeste misdrijven plaatsvinden in buurten waar nooit een halve toerist komt, het gaat meestal om bendegeweld.  Wat wel een probleem blijkt te zijn zijn auto-inbraken.  Maar in een stad als deze heb je geen huurauto nodig.  Als je verder reist, huur dan een auto wanneer je vertrekt.  Het openbaar vervoer is hier perfect geregeld en eigenlijk kan je hier ook gewoon veel te voet doen.
Al die bangmakerij hoeft en MAG echt geen reden zijn om weg te blijven uit San Francisco… echt niet!
Zodra we onze eerste stappen in San Francisco zetten waren we helemaal verliefd op deze mooie en leuke stad!

De stad voelt op een vreemde manier zowel heel Amerikaans als heel Europees, en dan vooral Engels aan.  We hadden vaak het gevoel in Londen rond te lopen, maar dan met meer hoogteverschillen.  Want jongens wat kan je hier je kuiten trainen!  De stad heuvelachtig noemen is een zwaar understatement! Het is de meest heuvelachtige stad in de USA en de tweede meest heuvelachtige stad ter wereld (La Paz in Bolivia staat op nummer 1). 

We hadden gelezen dat San Francisco een heel “bewandelbare” stad is.  Heel anders dan in Miami bevinden de interessante buurten en bezienswaardigheden zich op wandelafstand van elkaar.
En zoiets nemen wij dus letterlijk.  Op onze eerste dag besloten we op wandel te gaan om een beetje een indruk te krijgen van de stad.  Vanuit ons hotel in Bush Street loop je iets verder Grant Avenue in, waar de imposante poort staat naar het grootste Chinatown buiten Azië.
Daar vonden we trouwens op een avond een heel coole bar waar je een Chinese versie van de Mai Tai kon proeven.  Van buitenaf gezien zou je twijfelen om binnen te gaan, maar het sprak ons aan en eens we binnen waren bleek het duidelijk een favoriet bij de locals.  Soms moet je gewoon niet teveel twijfelen, parels liggen vaak goed verborgen.
Als je rechtdoor blijft lopen kom je door North Beach, ook wel Little Italy genoemd, vol met Italiaanse restaurants, en uiteindelijk kom je uit op Fisherman’s Wharf, één van de meest toeristische buurten van de stad.
De buurt is bezaaid met souvenirwinkeltjes, stalletjes en (vis)restaurants.
Je hebt hier een fantastisch zicht op Alcatraz island en in de verte op de Golden Gate brug.
Als je er dan toch bent moet je over Pier 39 lopen, ook weer bezaaid met diezelfde souvenirwinkels die allemaal dezelfde prullen verkopen, restaurantjes, wat kermisattracties en andere kitsch.  De pier is drukbezocht, in het weekend iets té drukbezocht, en de populairste attractie is misschien wel de kolonie Californische zeeleeuwen die hier leeft.  Volgens geruchten zijn de zeeleeuwen dichter naar de pier gekomen na een zware aardbeving in 1989 en nam hun aantal snel toe.  Booteigenaren begonnen te klagen over de dieren die toch wel wat stinken en voortdurend blaffen en grommen, maar al snel bleek dat de dieren hordes toeristen aantrokken.  En nog steeds zijn deze rare dieren iets dat je moet gezien hebben als je hier bent.

Een verborgen pareltje in deze wijk is “Musée Mécanique”.
Een museum met een verzameling oude arcadespelletjes.  Er staan onder andere ouderwetse muziekdozen, machines met waarzeggers, zelfspelende piano’s, oude flipperkasten en schietkramen… en de beroemde maar griezelige pop “Laughing Sal”
De inkom is gratis en de meeste attracties kan je met een kwartje tot leven brengen.
Ouderwets entertainment!

Vanaf Fisherman’s Wharf besloten we dat we het wandelen nog niet beu waren en vonden we dat we dan ineens maar naar de Golden Gate brug moesten wandelen.
Die brug voor het eerst van dichtbij zien is echt een kippenvelmoment.
Het is hét icoon van San Francisco, en we hebben geluk… de brug is heel vaak niet zichtbaar door de mist die vaak in de hele stad hangt.  Die mist is zo typisch voor San Francisco dat hij zelfs een naam heeft gekregen: Karl. 
Maar goed, Karl is blijkbaar met vakantie en dus hebben we gelukkig een prachtig helder zicht op de imposante rode brug.  Ze is bijna 3km lang en je kan erover rijden, fietsen of wandelen.  Het wandelen zat ons toch al in de benen dus hebben we dat maar voortgezet.  En gelukkig maar!
Ik kan je verzekeren dat het een enorme kick geeft om te voet over de Golden Gate Bridge te wandelen!  Doe wel een jasje aan, door de wind is het daarboven een stuk frisser, en hou er rekening mee dat je ook nog terug moet wandelen. 
Als je, zoals wij, zo gek bent om het hele eind terug naar Fisherman’s Wharf te wandelen, neem dan best iets te drinken mee, want veel kans krijg je niet onderweg.  Je kan onderweg wel de prachtige huizen bewonderen en gewoon genieten van de wandeling langs de strandjes waar af en toe zeeleeuwen opduiken.  Opvallend veel joggers kruisen je pad, San Francisco is duidelijk een gezonde stad naar Amerikaanse normen.

Toen we die eerste avond vaststelden dat we meer dan 30km gewandeld hadden hebben we héél goed geslapen! 
De volgende twee dagen verkenden we nog een paar andere highlights van deze fantastische stad:

Iets wat je ook echt moet doen is een ritje maken met een historische cable car.  Deze oude, handbediende kabeltrams staan symbool voor San Francisco en hoewel het niet het snelste vervoermiddel is, is het wel een unieke beleving om door de steile straten te rijden.  Je kan zitten of je mag ook rechtstaan aan de buitenkant, heel leuk!
Een enkele rit kost tegenwoordig 8 dollar, dus je doet er goed aan om een dagticket te kopen voor 13 dollar, dan mag je de hele dag cable cars, trams en bussen gebruiken. Het is het leukst om eerst een volledige rit te doen en daarna terug te gaan om ergens af te stappen, bijvoorbeeld bij Lombard Street: bijgenaamd de meest kromme en bochtige straat in de wereld.  Een groot deel van de straat is nochtans gewoon recht, maar over 1 huizenblok zijn er 8 scherpe haarspeldbochten.  Het lijkt alsof het zo gemaakt is als gekkigheid, maar de bochten hebben wel degelijk een functie.  Het ontwerp kwam er in 1922, omdat de helling van 27 graden te steil was om er met auto’s door te rijden.  Het is wel eens leuk om te zien en als je hier met een auto bent denk ik dat het wel speciaal is om er een keer door te rijden.

Ook leuk om te zien zijn de “Painted Ladies”, in de Alamo wijk.
De zeven mooie dames, euh huizen, worden ook wel “Postcard Row” genoemd.
Het is namelijk één van de meest gefotografeerde locaties in de stad en kinderen van de jaren ’80 en ’90 zullen deze gekleurde Victoriaanse huizen zeker herkennen uit de intro van Full House.  (Het echte huis uit Full House ligt hier een paar blokken vandaan, maar daar hebben we geen tijd meer voor gehad).  Als je vanaf de heuvel in het mooie park aan de overkant naar de huizen kijkt, zie je de skyline van San Francisco erachter piepen, een fraai beeld! Wandel ook eens verder rond in de buurt, het staat er vol met prachtige Victoriaanse huizen!

Nog een hele grote aanrader is een bezoek aan Alcatraz Island, met daarop de beruchte gevangenis die bestond tussen 1934 en 1963.
Op dit moment is het eiland een nationaal park en een belangrijke toeristische trekpleister, maar ooit was het helemaal anders.  Je wordt met een ferry afgezet op het eiland en dan ben je vrij om er zo lang rond te lopen als je wil.  Je krijgt een audio apparaat zodat je op je eigen tempo de gevangenis kan bezoeken en de nodige uitleg kan krijgen. Het is allesbehalve een saaie audiotour.  Je hoort de echte stemmen van vroegere cipiers en gevangenen, geanimeerd met geluiden van dichtslaande cellen, rammelend bestek en tafels die omgegooid worden.  Je ziet de piepkleine cellen, de isolatiecellen, de no privacy douches, het recreatieplein met nog de restanten van een baseballveldje… Alcatraz Island was de perfecte plek voor een gevangenis omdat het door de ligging en de sterke stroming van het water vrijwel onmogelijk was om te ontsnappen.  Toch werden er verschillende pogingen gedaan, waarvan er uiteindelijk 1 gelukt is.  Dit werd later verfilmd in “Escape from Alcatraz”.  Nog geen jaar na deze ontsnapping werd Alcatraz gesloten.  Bezoek deze plek zeker, het is een erg intrigerende plek, je voelt de beladen geschiedenis in elke hoek van het eiland hangen.
We hebben gehoord dat je in het pre corona tijdperk je tickets best weken van tevoren reserveerde, omdat je anders geen plaats had. Wij hebben een dag op voorhand geboekt, en zelfs voor de dag zelf waren er nog tickets, de tijden zijn veranderd.

Ik zou nog uren kunnen doorgaan, maar ik zie dat dit al een behoorlijk lange blog is geworden.
Feit is dat San Francisco absoluut de moeite waard is om te bezoeken, het is een geweldige mooie, vriendelijke, charmante en overdonderende stad… je zal je er geen moment vervelen!

Enne… “if you’re going to San Francisco, be sure to wear some flowers in your hair”

Wij halen zo dadelijk onze auto op en starten onze roadtrip… meer in de volgende blog!

Ciao!

x

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

• 

•