We zijn gestart aan onze rondreis.  Met ons klein huurautootje reizen we de komende weken langs de kust richting de Garden Route, en dan weer terug. 
Traag genieten is ons motto.  In plaats van snel door te reizen en elke nacht op een andere plek te slapen, kiezen wij ervoor om ons telkens voor een dag of 5 ergens te settelen, en van daaruit de ruime omgeving te verkennen.
Onze eerste stop is Grabouw, niet eens zover van Kaapstad, het is nog geen anderhalf uur rijden.
We hebben deze locatie gekozen om verschillende redenen, echt niet alleen omdat het in één van de wijnstreken ligt, al is dat natuurlijk aardig meegenomen.

Eén van die vele redenen is dat we nog geen pinguins gezien hadden.
Pinguins?  Yep, er bestaan pinguins die niet van de kou houden! 
De Afrikaanse pinguin ofwel zwartvoetpinguin, komt enkel voor langs de kust van Zuid-Afrika en Namibië.
Zowat de bekendste plek om deze grappige dieren te spotten is Boulders Beach.  Gelegen op het Kaapse Schiereiland is dit een uitstap die veel mensen doen vanuit Kaapstad.
Het stond ook op ons lijstje, tot het ons afgeraden werd om ernaar toe te gaan wegens véél te toeristisch. 
Maar wat als je wel de pinguins wil, maar niet de toeristen?
Wel, dan is er een heel goed alternatief!
Vanuit Grabouw rijden we in zo’n 40 minuten naar Betty’s Bay, waar je het natuurreservaat Stoney Point vindt.  Hier leeft ook een grote pinguinkolonie.  Er loopt een houten wandelpad tussen de rotsen waarop de dieren leven.  Je kan ze hier in alle rust bekijken én er zijn veel minder mensen, mooi meegenomen!  Wist je dat een Afrikaanse pinguin een heel apart geluid maakt?  Hij klinkt net als een ezel!  Merkwaardige diertjes…
Bij Stoney Point zien we ook voor het eerst rock dassies, ook wel een Kaapse klipdas of gewoon een dassie genoemd.  We hebben er zo naar gezocht in het Krugerpark, waar ze ook voorkomen, maar hebben ze nooit gevonden.  En hier huppelen de grappige, groot uitgevallen hamsters gewoon overal rond over de rotsen! 
Nog een verrassend weetje:  hoewel hun gemeenschappelijke voorouders al 60 miljoen jaar zijn uitgestorven, is de dassie genetisch verwant aan… de olifant! 

Wanneer je uitgekeken bent op de pinguins en de dassies raad ik je aan om de dag verder te zetten in Hermanus, een kuststadje op slechts een halfuurtje van Grabouw. 
Hermanus staat gekend als zowat de beste plek ter wereld om walvissen te zien.  En dan nog gewoon vanop de kant, je hoeft er zelfs niet perse een boot voor te nemen!
Wij zijn helaas nét buiten het seizoen.  De bultruggen kan je hier zien van juni tot en met augustus, en de nog iets grotere Southern right whale, oftewel Zuidkaper, laat zich zien tussen oktober en eind november, met oktober als absoluut hoogtepunt.  De dieren zoeken de warme Afrikaanse wateren op om te kalveren, zodra de kalfjes sterk genoeg zijn, en dat is nu ongeveer, trekken ze weer verder naar Antarctica.  Bryde’s Whales zijn hier het hele jaar door aanwezig, maar worden minder vanaf de kant gezien.  Ook op orca’s heb je kans in het hoogseizoen, maar eerder vanop een boot.
Als je foto’s van Hermanus opzoekt op Google zal je zien hoe de immense dieren in het water liggen, op slechts een paar meter van de mensen die vanop de klif staan te kijken.  Het moet magisch zijn!  Hermanus heeft ook als enige plek ter wereld een walvisomroeper.  Deze man is alleen in dienst tijdens het seizoen en blaast op een speciale hoorn die van kelp gemaakt is wanneer er walvissen in de baai zijn.  Het is jammer dat we net te laat zijn, maar het geeft ons alweer een reden om nog een keer terug te komen.  Al hoeven de walvissen niet de enige reden te zijn, want Hermanus is zo mooi!

In het kleine centrum vind je slechts een handvol winkeltjes en een paar kraampjes, een klein museum over walvissen, en een paar zaken waar je de honger of de dorst kan lessen.  De uitblinker hier is Bientang’s Cave.  Je hoeft alleen maar de trap af te gaan om te zien waarom dit zo’n schitterende plek is.  De naam zegt het zelf al: deze bar is gevestigd in een echte grot.  Zitten doe je buiten op het terras op de rotsen, waar je een spectaculair zicht hebt over de zee.  In het walvis seizoen kan je best reserveren om zeker te zijn van je plekje.  Tijdens onze relatief korte lunch-stop, zien we 3 keer een haai uit het water springen en zien we grote scholen dolfijnen spelen in de golven!
Na de lunch maken we een lange wandeling langs het mooie klifpad.  Dit is echt een must als je in Hermanus bent, het is prachtig!  Het grillige pad loopt in totaal 11 km langs de kust over de kliffen.  De wandeling is vrij vlak en heel haalbaar voor iedereen, maar bedenk wel dat je nog terug moet.  Wij lieten onze auto staan aan Bientang’s Cave en wandelden zo’n 6km langs het klifpad tot aan Dutchies bar, waar we iets dronken en de tocht terug maakten.  Een stevige wandeling, maar absoluut de moeite waard!  Het is ook langs dit klifpad dat je walvissen kan spotten vanaf de kant.  Hier en daar zijn uitkijkpunten op de rotsen waar een bankje staat.  Ook zonder walvissen is het erg mooi, bij momenten zelfs sprookjesachtig, en je hoeft nooit lang te turen om dolfijnen te zien.
En de dassies lopen je geregeld voor de voeten, om dan weer in het fijnbos te verdwijnen.

Nog een andere plek die je kan bezoeken langs de kust is Gansbaai.  Het maakt net als Hermanus deel uit van de Walker Bay en ook hier kan je dus walvissen spotten.  De setting is alleen iets minder idyllisch.  Gansbaai is vooral bekend om de grote populatie haaien.  Op slechts een paar kilometer van de kust van Gansbaai, ligt Shark Alley, één van de beste plaatsen ter wereld om haaien, en vooral de grote witte haai te spotten.  De reden dat hier zoveel haaien zitten is omdat er een enorm buffet aan zeehonden leeft.  Het is ook zowat de enige plek ter wereld waar witte haaien “breachen”. Je kent het wel, die National Geographic beelden waarbij zo’n enorme witte haai uit het water springt en tijdens zijn sprong een zeehond verslindt.  Die beelden zijn zo goed als zeker aan Shark Alley gemaakt.  Jaarlijks, tussen juni en september, trekt deze plek duizenden mensen aan die zich in een kooi in de zee laten zakken om de nieuwsgierige witte haai van dichtbij te bestuderen.  Het is een droom van mij om dit ooit een keer te doen, en nu weet ik waar ik moet zijn.  Robbie is nog niet helemaal overtuigd of hij de duik mee zou willen maken, maar dat komt nog wel 😉
We zijn naar Gansbaai gereden in de hoop dat er ook nog wat anders te zien zou zijn, maar dat valt tegen.  Het is een slaperig vissersdorpje en we zijn al blij dat we er een schattige tearoom vinden waar we iets warms kunnen drinken om onze dag te kickstarten.  En wat is het goed dat we dat gedaan hebben!  Robbie vraagt aan de jongen die onze koffie brengt of hij tips heeft om iets te doen in deze regio.  De jongen begint te praten en hij houdt 20 minuten lang niet meer op.  Hij geeft ons een hoop tips mee voor de rest van onze reis.  Voor Gansbaai heeft hij één gouden tip, en die wil ik ook heel graag aan jullie doorgeven omdat je het niet mag missen: de Klipgat Cave!

Om er te geraken moet je een heleboel trappen naar beneden nemen, waarna je uitkomt bij een mooi wit strand en je op je linkerkant het grottencomplex kan zien.  De weg naar de grotten is duidelijk aangegeven met paaltjes, maar het is wel een beetje een opgave om er te geraken.  Eens je over de stenen bent gehobbeld en geklauterd, loopt er een houten pad dat in de eerste kamer van de grot leidt.  Deze kamer ligt vol grote keien en biedt al een fraai uitzicht over de zee, maar je moet echt verder, want de magie bevindt zich pas in de volgende kamer.  Je hobbelt weer over de keien tot je bij de ingang van de grootste kamer bent.  Hier loopt een netjes onderhouden houten loopbrug die je door de grot leidt.  Er staan informatieborden over de geschiedenis van de grot en de archeologische vondsten die men deed.  Zo leefde er een prehistorisch volk in deze grotten, er werd bewijs gevonden van menselijke activiteit van maar liefst 80.000 jaar oud.
Zodra je de borden gelezen hebt kijk je maar beter de andere kant uit, want daar ligt het spektakel.  De grot komt met een groot gapend venster uit op een prachtig wit strandje.  De woeste golven slaan tegen de spectaculaire rotsen en de zee rolt verder lieflijk uit over het witte zand en legt schelpen aan je voeten.  We hadden op voorhand wel iets gelezen over deze grotten maar we hadden niet de intentie om er naartoe te gaan.  Zo blij dat we het toch gedaan hebben want het is echt een ongelooflijke plek.  We hebben er rustig onze tijd genomen, een plekje uitgezocht om wat naar de zee te staren, en tijdens die hele tijd zijn we amper 4 andere bezoekers tegengekomen.  Echt een aanrader als je even een plek nodig hebt om stil van te worden.  Zeker de moeite waard om alleen hiervoor al naar Gansbaai te komen!

Maar ook in Grabauw, waar we logeren, is er wat te beleven.  Onze Airbnb ligt naast een perenboomgaard en midden in de natuur.  In de tuin staat een Kolkol, dat is een soort van hottub. 
’s Avonds stoken we hem warm en kijken we vanuit het warme water naar de bergen terwijl de bijeneters (prachtig vogeltje) van de bloemen komen snoepen.  ’s Ochtends roepen de Hadada ibissen je wakker.  Het is hier echt een klein paradijsje.  Vlakbij kan je mooie bergwandelingen maken.  De regio wordt omzoomd door het Hottentots Holland gebergte, het Groenland gebergte en de Kogelberg.  En na zo’n stevige bergwandeling verdien je wel een beloning, en dan komen we uit bij de heerlijke Zuid-Afrikaanse wijn!
 
Deze regio staat vooral bekend om de appel- en perenteelt, maar het is ook een opkomende wijnregio.  Je vindt hier verschillende prachtige wijngaarden die je kan bezoeken en waar je uiteraard kan proeven.  Wij volgen de tips van onze Airbnb hosts op en bezoeken eerst Gabriëlskloof, hun favoriete wijngaard.
Je kan hier een proeverij doen voor 65 rand, dat is nog geen 4 euro.  Voor dat geld krijg je 2 verschillende soorten witte wijn, een rosé en 2 soorten rode wijn.  De proevertjes zijn ook nog eens royaal van formaat, je krijgt een kan water én een plankje met brood en huisgemaakte olijfolie om de smaak te neutraliseren.  De wijnen zijn één voor één excellent.  We zijn geen kenners maar we kunnen een goed glas wijn wel onderscheiden van een minder goed glas wijn.  Deze wijnen zijn echt top!  We besluiten een fles te kopen om van te genieten als we in de Kolkol zitten en wat blijkt?  Als je een fles koopt moet je de proeverij zelfs niet betalen.  De setting is ook heel aangenaam.  Terwijl je van je wijntje nipt kijk je uit op de verzorgde tuin en de strakke vijvers.  De mensen zijn ontzettend vriendelijk en, wat wij heel tof vinden: het gaat er hier helemaal niet bekakt of stijf aan toe.  De eigenaar van de wijngaard loopt rond in korte broek en sneakers, vergezeld van zijn grote zwarte wolfshond.  Je kan hier gerust op je flipflops of in je wandeloutfit komen genieten van een heerlijk glas wijn, en niemand zal je vreemd bekijken.  Zuid-Afrikaanse wijnen zijn uiteraard ook bij ons te verkrijgen en als ik je 1 tip mag geven voor een superlekkere rode wijn: hou je ogen open voor Gabriëlskloof The Blend.  Die heeft ons echt omver geblazen, en we zijn normaalgezien geen rode wijn drinkers.  Topwijn!

Beaumont is een andere wijngaard die ze ons hadden aangeraden.  Hun wijnen vonden wij persoonlijk minder.  Ik zeg persoonlijk omdat smaken verschillen en omdat de wijnen van Beaumont wel bij de toppers van de Zuid-Afrikaanse wijnen behoren.  Enkel hun Chenin Blanc Hope Marguerite kon ons wel bekoren, heel lekkere wijn!  Hier zijn we zonder fles te kopen weggegaan, we zullen tijdens deze reis nog genoeg wijngaarden “moeten” bezoeken 😉  Ze hebben wel een heel mooie slogan op hun wijnglazen staan: “erectus non elatus”, wat zoveel betekent als “trots maar niet arrogant”.
Daar houden we van!

Wat je ook nog kan doen in de omgeving is de Elgin Railway Market.  Hier komt de 80 jaar oude stoomtrein aan die vanuit Kaapstad vertrekt.  Op zich al knap om te zien, net als het gebouw waarin de markt plaatsvindt.  Het is een oud appel magazijn uit de jaren ’40 dat werd gerenoveerd en gedecoreerd in Steampunk en Art Deco stijl.  Het gebouw zelf is al een meesterwerk, en als je hier in het weekend bent kan je hier de markt ontdekken, met originele kraampjes, lekkernijen, goeie wijntjes en muziek.  Wij waren hier niet in het weekend dus we moeten het doen met wat we hebben horen zeggen.  Maar zoals ik al zei is het zeker de moeite om het gebouw te zien.  In de week kan je er wel terecht voor koffie en gebak, en op woensdag is ook de bar open en kan je er houtgestookte pizza gaan eten. 

Wat trouwens ook heel gek is hier is dat de groene, bergachtige omgeving ons soms heel erg aan Schotland doet denken.  Vreemde vergelijking, maar toch is het zo.  En we zijn waarschijnlijk niet alleen want we zien verschillende plaatsnamen en namen van wandelingen die refereren naar plekken waar we in Schotland zijn geweest: Iona, Fairy Glen en Three Sisters zijn er enkele van.  En dan zien we opeens ook nog een bordje waar “Highlands” opstaat.  Heel merkwaardig.
Wanneer je dan weer tussen de velden rijdt doet de omgeving eerder aan Zuid-Frankrijk of zelfs onze eigen Ardennen denken.  Mooi is het in elk geval!

En om af te sluiten nog een nieuwtje van op de boerderij!  Sam en Tracey houden ons geregeld op de hoogte van het reilen en zeilen en heel even dacht Sam dat ze ons heel droevig nieuws moest brengen.  Pip liep nog maar met twee kuikens rond: Pepper en Popcorn.  De angst dat Pingu door een slang was gepakt was reëel, maar wat bleek?  Pingu heeft zich aangesloten bij Lexi, zijn échte mama!  Hij hobbelt nu vrolijk met de andere 9 kuikens achter Lexi aan.  Pip wordt volgens Sam arroganter met de dag, of om het mooier te zeggen: zelfzekerder met de dag 😉
Hij heeft trouwens besloten dat het tijd is geworden om samen met zijn volgelingen naar het grote kippenhok te verhuizen.  Dus in plaats van dat ze elke avond kuikens moeten vangen, gaan Pip, Pepper en Popcorn nu vanzelf slapen bij de grote kippen!

Het is leuk om af en toe nog wat te horen, we missen het boerderijleven wel, het ruwere Noorden…

Maar we hebben het ook bijzonder naar onze zin in dit compleet ander stuk Zuid-Afrika.
Na 5 dagen trekken we verder richting Wilderness, daar zitten we officiëel op de Garden Route en jongens… hoe onwezenlijk mooi is het daar zeg!

Wordt vervolgd!

Ciao!

x