One Happy Island

Onze 4de dag op Aruba… tijd voor een eerste reisblog!
Nadat we iedereen uitgebreid tot ziens hadden gezegd, onze bagage hadden ingepakt, alles nog eens te hebben gedubbelcheckt, negatief getest waren enzovoort… was het maandagmiddag dan eindelijk zover:

De grote ijzeren vogel zette zijn pootjes aan land maandagavond omstreeks 17u plaatselijke tijd. 
Wat meteen opviel was het enorme  contrast in temperatuur: die zakt hier eigenlijk het hele jaar door nauwelijks onder de 30 graden, en ’s avonds koelt het hooguit af tot een graad of 25.  Door de constante passaatwind blijft het echter aangenaam, en omdat Aruba net zoals de andere ABC eilanden, Bonaire en Curaçao, buiten de Hurricane Belt ligt, is het het hele jaar rond een ideale strandbestemming.  Het tweede dat ons opvalt is hoe layed back en chill de mensen hier zijn.  Dat maakt dat de sfeer enorm relaxed en aangenaam is, en je je heel veilig voelt waar je ook gaat. 
De slogan van Aruba is: “One Happy Island”, en dat is inderdaad de indruk die we meteen krijgen.

Onze Airbnb ligt in een rustige buurt, op een kwartiertje lopen van het strand en een hele grote supermarkt.  En hoewel we van plan waren alles te voet te doen, hebben we na 3 dagen toch maar besloten een auto te huren: er zijn bijna geen voetpaden, wat de wandelingen toch wel een beetje te gevaarlijk maakt, en we willen ook wel wat meer van het eiland zien dan enkel het dichtstbijzijnde strand.

Dat strand is Eagle Beach, door Trip Advisor in 2019 bekroond tot derde mooiste strand ter wereld, en zelfs het mooiste in de Caraïben.
We hebben al wel wat mooie stranden gezien, maar de helderheid van het water hier in combinatie met het superzachte (voelt als bloemsuiker onder je voeten) en hagelwitte zand is de prijs volgens ons inderdaad wel waard. 
Iets dat prijzen wint heb je natuurlijk nooit voor jezelf, maar toch valt de drukte reuzegoed mee.

De mensen die in de resorts bij Eagle Beach logeren, blijven als magneten op het stukje strand voor hun hotel kleven, dus daar is het redelijk druk.  Maar wandel een stukje verder en het is heerlijk rustig.  Er zijn van die beachboys die stoelen verhuren, maar de sfeer is enorm relaxed en er wordt je niets opgedrongen.  Je mag gewoon een rustig plekje uitzoeken, met of zonder parasol of stoel.  En een duik in het smaragdgroene water kan je perfect doen zonder gejengel en gespetter om je heen, heerlijk genieten!

Deze eerste dagen op Aruba hebben we dan ook vooral in alle rust doorgebracht.  Het doet ons echt deugd om even te onthaasten en te resetten.  Onze Airbnb is daar perfect geschikt voor: er woont een schattig hondje dat Nikita heet en elke ochtend even dag komt zeggen, er is een keukentje zodat we gewoon thuis kunnen ontbijten en af en toe zelf kunnen koken, en er is een zwembad, wat een enorme meerwaarde is in deze temperaturen: een frisse duik ’s morgens en ’s avonds doet wonderen voor je humeur!

Woensdagnamiddag, toen we net onze auto hadden opgehaald bij Amigo Car Rental, besloten we naar Oranjestad te gaan, de hoofdstad van Aruba.  We drinken er onze eerste cocktail in een bar die “5 o’clock somewhere” heet, naar een nummer van Alan Jackson en Jimmy Buffet, het was zowat ons motto toen we onze rummobiel “Rob’s Rum ’n Roll” runden, en wij hadden net als hier ook een klok die stilstond op 5 uur.  Zonder te willen opscheppen waren onze cocktails echter veel beter: het zuurstokblauwe en zuurstokroze drankje dat we in onze handen krijgen geduwd bestaat vooral uit mierzoete siroop. Echt lekker zijn ze niet, maar de bediening is super en het wakkert ons hongergevoel aan. 

Oranjestad is verder een fijn havenstadje met veel kleurrijke huizen en chique hotels, maar het valt meteen op dat veel zaken op de klippen zijn gegaan door Corona, zo jammer.
Je merkt het ook bij etenstijd: ’s avonds stoppen we bij Cuba’s Cookin’, een Cubaans restaurant waar we een overheerlijke tofu ropa vieja eten, een vegan variant op één van Cuba’s nationale gerechten.  Er zijn nauwelijks andere gasten, en dat terwijl er een gigantisch Cruiseschip aangemeerd ligt: de Odyssey of the Seas.  De bartender vertelt ons dat er op het schip plaats is voor meer dan 4000 mensen, maar doordat het toerisme maar moeilijk weer op gang komt, is het slechts voor een derde bezet en hij beweert dat ze zo om toeristen verlegen zitten dat je momenteel al meekan voor 300€ voor een 9 daagse tocht doorheen de Caraïben!  We vermoeden dat we de wereld dit jaar weer wat zullen zien opengaan, we hopen het alvast van harte voor iedereen die leeft van het toerisme.

Ondanks het feit dat we wel durven toegeven aan de loomheid en het rustig tempo, willen we toch ook wel wat actief blijven…  Donderdagochtend 6u… Robbie stelt voor om op te staan en te gaan joggen.  Nu was het mede mijn idee om onze loopschoenen mee te nemen, iets wat ik vroeger nooit zou hebben gedaan, maar nu twijfelde ik toch. Het is ook zo vroeg in de ochtend al een graad of 28, en ik ben niet gemaakt om te lopen in warm weer, ik herinner me die Ten Miles in een helse hitte en onder een verschroeiende zon, ik deed het wel, maar geef mij maar een loopje in de herfst, en dan nog liefst in de regen!  Maar goed, ik wilde die loopschoenen meenemen, en Robbie gaf me dat duwtje in de rug dus we sprongen in de auto en reden naar de strip langs het strand.  Na 4 kilometer was het wel welletjes geweest en was een duik in de zee heel welkom.  Het leuke is wel dat het zelfs op dit vroege uur perfect veilig is om hier alleen te joggen (Robbie’s tempo ligt een stuk hoger dan het mijne).  Heel veel mensen wandelen of lopen hier voordat het écht te heet wordt.  En blijkbaar word je al joggend al snel als een local aanzien want ik word plots aangesproken in het Papiamento, de officiële landstaal van de Nederlandse Antillen, een soort van grappige mix van Spaans, Portugees en een klein beetje Nederlands. 
Om een voorbeeld te geven: alsjeblief is “por fabor”, en dankjewel is niet “gracias” maar “danki”.

Goeiemiddag is dan weer “bon tardi” en iemand een fijne dag wensen doe je door “pasa un bon dia” te zeggen, wat we jullie bij deze van harte wensen.

Tot de volgende blog lieve lezers!

Ciao!

x

Een gedachte over “One Happy Island

Plaats een reactie